Σε κάθε αναμέτρηση στην ντάμα έρχεται εκείνη η στιγμή όπου η ένταση του μέσου της παρτίδας καταλαγιάζει. Από τα είκοσι τέσσερα αρχικά πιόνια που γέμιζαν τα σκούρα τετράγωνα, μετά από διαδοχικά υποχρεωτικά χτυπήματα απομένει στο ταμπλό μια χούφτα εστεμμένων νταμών και ελάχιστα απλά πιόνια. Οι αρχάριοι παίκτες συχνά αντιμετωπίζουν αυτό το στάδιο σαν ένα χαοτικό κυνηγητό, καταδιώκοντας τα εχθρικά κομμάτια κατά μήκος των διαγωνίων με τη θολή ελπίδα ότι ο αντίπαλος θα υποπέσει σε κάποιο επιπόλαιο λάθος. Στην πραγματικότητα όμως, στην ανταγωνιστική ντάμα το φινάλε δεν είναι παιχνίδι τύχης, αλλά πεδίο απόλυτης μαθηματικής ακρίβειας.
Ενώ στο σκάκι τα φινάλε περιστρέφονται γύρω από δίχτυα ματ, ελεύθερα πιόνια και καταφυγές πατ, στην ντάμα ισχύουν τελείως διαφορετικοί κανόνες: το χτύπημα είναι αυστηρά υποχρεωτικό και η απουσία νόμιμων κινήσεων δεν οδηγεί σε ισοπαλία, αλλά σε άμεση ήττα. Όταν η σκακιέρα αδειάζει, κανείς δεν μπορεί να κρυφτεί. Κάθε κίνηση είτε οδηγεί μεθοδικά στον ολοκληρωτικό αποκλεισμό του αντιπάλου είτε παραδίδει τα ηνία του αγώνα στα χέρια του.
Αυτή η μαθηματική βεβαιότητα επισφραγίστηκε ιστορικά το 2007. Μια ερευνητική ομάδα με επικεφαλής τον επιστήμονα υπολογιστών Jonathan Schaeffer απέδειξε στο έγκριτο περιοδικό Science ότι η κλασική ντάμα σε ταμπλό 8×8 λήγει αναγκαστικά σε ισοπαλία υπό τέλειο παιχνίδι και από τις δύο πλευρές [1]. Στο πλαίσιο αυτής της έρευνας, η ομάδα του Schaeffer υπολόγισε βάσεις δεδομένων φινάλε που περιλαμβάνουν τριάντα εννέα τρισεκατομμύρια θέσεις, επιλύοντας οριστικά κάθε δυνατή διάταξη με δέκα ή λιγότερα πιόνια πάνω στο ταμπλό. Στην πράξη όμως, οι άνθρωποι σπάνια παίζουν αλάνθαστα. Οι παρτίδες κερδίζονται και χάνονται στο φινάλε ακριβώς επειδή οι παίκτες δεν γνωρίζουν ποιος κατέχει τον ρυθμό των κινήσεων ή πώς να εκτοπίσουν έναν αντίπαλο που οχυρώνεται στις γωνίες.
Είτε παίζετε φιλικές παρτίδες στο σπίτι είτε αγωνίζεστε σε βαθμολογημένα παιχνίδια στο Checkers Crown, η βαθιά κατανόηση των αρχών του φινάλε θα αναβαθμίσει ριζικά το παιχνίδι σας. Σύμφωνα με τους επίσημους κανόνες της αγγλικής ντάμας, μια παραπάνω ντάμα δεν αποτελεί απλώς ένα τυπικό προβάδισμα, αλλά ένα εργαλείο μαθηματικής απλοποίησης που πρέπει να οδηγεί αλάνθαστα στη νίκη.
Τι είναι η αντιπολίτευση και πώς υπολογίζεται ο ρυθμός των κινήσεων;
Η πιο κρίσιμη στρατηγική έννοια σε κάθε φινάλε ντάμας είναι η λεγόμενη «αντιπολίτευση», γνωστή στην κλασική βιβλιογραφία απλώς ως «η κίνηση» (the move).
Όπως αποδεικνύουν οι κλασικές αναλύσεις, Σε θέσεις όπου και οι δύο πλευρές διαθέτουν ακριβώς τον ίδιο αριθμό νταμών, ο παίκτης που κατέχει την αντιπολίτευση ελέγχει την έκβαση του αγώνα.
Όπως διατύπωσε ο θεωρητικός James Lees το 1892 [2], η κατοχή της αντιπολίτευσης σημαίνει ότι ελέγχετε τον χωρικό ρυθμό του ταμπλό. Κάθε φορά που ο αντίπαλος προχωράει προς το μέρος σας, η δική σας απάντηση διατηρεί ένα αόρατο φράγμα. Επειδή η κίνηση και το χτύπημα είναι υποχρεωτικά, ο παίκτης που δεν έχει την αντιπολίτευση οδηγείται αναπόφευκτα σε τσουγκτσβάνγκ: αναγκάζεται να πατήσει σε απειλούμενο τετράγωνο ή να παραδώσει μια κρίσιμη διαγώνιο.
Για να αντιληφθείτε την αντιπολίτευση στην πιο καθαρή της μορφή, φανταστείτε δύο μόνες ντάμες που συγκλίνουν στη μεγάλη διαγώνιο. Η ντάμα που έχει την αντιπολίτευση προελαύνει με τέτοιο τρόπο ώστε, στη μετωπική συνάντηση, είναι η αντίπαλη ντάμα που υποχρεώνεται να μπει στη γραμμή πυρός ή να εγκαταλείψει το κέντρο.
Ο υπολογισμός της αντιπολίτευσης χωρίς να χρειάζεται να υπολογίζετε δεκάδες κινήσεις στο μυαλό σας βασίζεται σε μια πανέξυπνη γεωμετρική μέθοδο.
Το 1892, ο James Lees εξήγησε το σύστημα των τεσσάρων στηλών για ταμπλό 8×8 [2]. Τα τριάντα δύο σκούρα τετράγωνα του ταμπλό χωρίζονται νοητά σε τέσσερις κάθετες στήλες των οκτώ τετραγώνων:
- Μετράμε τον αριθμό των πιονιών του παίκτη που έχει τη σειρά να παίξει, τα οποία βρίσκονται σε τετράγωνα με περιττό αριθμό μέσα σε αυτές τις τέσσερις στήλες.
- Αν το άθροισμα των πιονιών σε περιττά τετράγωνα είναι άρτιος αριθμός, τότε αυτός ο παίκτης κατέχει την αντιπολίτευση.
- Αν το άθροισμα είναι περιττός αριθμός, η αντιπολίτευση ανήκει στον αντίπαλό του.
Κάθε αφαίρεση πιονιού μπορεί να ανατρέψει την ισορροπία της αντιπολίτευσης. Η ανταλλαγή ενός πιονιού με ένα πιόνι του αντιπάλου μεταφέρει συχνά την αντιπολίτευση στην άλλη πλευρά, εφόσον τα πιόνια απομακρύνονται από αντίθετες στήλες. Γι’ αυτόν τον λόγο, οι έμπειροι παίκτες στο τέλος του μέσου της παρτίδας προχωρούν σε απρόσμενες θυσίες: θυσιάζουν εσκεμμένα ένα πιόνι για να εκβιάσουν ανταλλαγή και να εξασφαλίσουν την αντιπολίτευση ενόψει του φινάλε.
Στον οδηγό μας για τη στρατηγική στην ντάμα, είδαμε πώς ο έλεγχος του κέντρου κυριαρχεί στην παρτίδα. Στο φινάλε, ο έλεγχος των διαγωνίων σε συνδυασμό με την αντιπολίτευση μετατρέπεται σε μια ανυπέρβλητη λαβίδα.
Η ιστορική First Position του William Payne από το 1756
Αν υπάρχει μια κλασική θέση στο παιχνίδι της ντάμας που κάθε παίκτης οφείλει να γνωρίζει, αυτή είναι η περίφημη «First Position» του William Payne. Δημοσιεύτηκε στο Λονδίνο το 1756 στο βιβλίο του An Introduction to the Game of Draughts [3] και αποτελεί τη σπουδαιότερη μελέτη στην ιστορία του παιχνιδιού.
Η θέση αντιπαραθέτει δύο λευκές ντάμες απέναντι σε μια μαύρη ντάμα και ένα μαύρο απλό πιόνι που δεν έχει ακόμη προαχθεί. Στην κλασική διάταξη, οι λευκές ντάμες βρίσκονται στα τετράγωνα 19 και 23. Τα μαύρα αμύνονται με την ντάμα τους στο τετράγωνο 28, ενώ το απλό πιόνι τους περιμένει ασφαλές πίσω στο τετράγωνο 3.
Ένας επιπόλαιος παρατηρητής θα υπέθετε ότι τα μαύρα αποσπούν εύκολα ισοπαλία, καθώς η μαύρη ντάμα βρίσκεται ήδη κοντά στην ασφάλεια της διπλής γωνίας (τετράγωνα 28 και 32), ενώ το πιόνι στο τετράγωνο 3 μοιάζει απρόσιτο. Ωστόσο, ο William Payne απέδειξε το 1756 ότι τα λευκά επιβάλλουν τη νίκη με μαθηματική ακρίβεια [3].
Το πλάνο νίκης βασίζεται στον συστηματικό περιορισμό της μαύρης ντάμας και στη χρήση της αντιπολίτευσης για την εκδίωξή της από τη γωνία:
- Τα λευκά ξεκινούν με την εξαιρετική κίνηση 23-18! Αυτή η κίνηση κόβει αμέσως τη διαφυγή της μαύρης ντάμας προς το κέντρο.
- Τα μαύρα δεν έχουν άλλη επιλογή και υποχωρούν στο βάθος της διπλής γωνίας: 28-32.
- Τα λευκά σφίγγουν τον κλοιό παίζοντας 18-22, καταλαμβάνοντας τη διαγώνιο.
- Η μαύρη ντάμα επιχειρεί έξοδο προς το τετράγωνο 32-27.
- Τα λευκά απαντούν με το αριστουργηματικό μπλοκάρισμα 22-26!
Καταλαμβάνοντας το τετράγωνο 26, τα λευκά σφραγίζουν οριστικά την έξοδο. Η μαύρη ντάμα δεν μπορεί να διαφύγει ούτε αριστερά ούτε προς τα εμπρός. Οι δύο λευκές ντάμες συνεργάζονται αρμονικά για να εκτοπίσουν τη μαύρη ντάμα από τη διπλή γωνία. Μόλις η μαύρη ντάμα παραμεριστεί, τα λευκά προελαύνουν κατευθείαν προς το ανυπεράσπιστο πιόνι στο τετράγωνο 3 ή αναγκάζουν τα μαύρα σε μοιραίο χτύπημα.
Η πρώτη θέση του Payne αποδεικνύει μια θεμελιώδη αλήθεια: καμία οχύρωση δεν αντέχει όταν ο επιτιθέμενος κατέχει την αντιπολίτευση και τη γεωμετρία των διαγωνίων.
Το καταφύγιο της διπλής γωνίας απέναντι στην παγίδα της μονής γωνίας
Ένας βασικός κανόνας στα φινάλε της ντάμας ορίζει ότι οι γωνίες του ταμπλό δεν είναι ισοδύναμες. Υπάρχουν δύο ριζικά διαφορετικοί τύποι γωνιών: η διπλή γωνία και η μονή γωνία.
Η διπλή γωνία αποτελείται από δύο συνεχόμενα σκούρα τετράγωνα στην άκρη του ταμπλό: τα τετράγωνα 1 και 5 στο ένα άκρο, και τα τετράγωνα 28 και 32 στο απέναντι. Αντίθετα, η μονή γωνία αποτελείται από ένα μόνο απομονωμένο τετράγωνο: το τετράγωνο 4 επάνω και το τετράγωνο 29 κάτω.
Η γνώση αυτής της διαφοράς είναι σωτήρια για την άμυνα και καθοριστική για την επίθεση.
Γιατί η διπλή γωνία είναι απόρθητο φρούριο
Ένα από τα πιο εντυπωσιακά στοιχεία για τους νέους παίκτες είναι ότι δύο ντάμες δεν μπορούν αυτόματα να κερδίσουν μια μόνη ντάμα. Αν η αμυνόμενη ντάμα προλάβει να φτάσει στη διπλή γωνία, η παρτίδα είναι θεωρητικά ισόπαλη.
Όπως ανέλυσε ο William Payne το 1756 [3], μια μόνη ντάμα στα τετράγωνα 28 και 32 μπορεί να παλινδρομεί αιώνια ανάμεσα σε αυτά τα δύο τετράγωνα. Επειδή η διπλή γωνία διαθέτει δύο συνδεδεμένα τετράγωνα, τα μαύρα μετακινούνται από το 28 στο 32 και στην επόμενη κίνηση επιστρέφουν από το 32 στο 28, χωρίς να χρειαστεί ποτέ να βγουν στην ανοιχτή σκακιέρα.
Αν δύο λευκές ντάμες επιχειρήσουν να την παγιδεύσουν, οδηγούνται σε αδιέξοδο. Για να απειλήσει το τετράγωνο 32, μια λευκή ντάμα πρέπει να πατήσει στο 27 ή στο 28. Επειδή όμως το χτύπημα είναι υποχρεωτικό [3], κάθε απρόσεκτη προσέγγιση επιτρέπει στη μαύρη ντάμα να πηδήξει πάνω από τη λευκή ή επιβάλλει άμεση ανταλλαγή. Μετά την ανταλλαγή απομένει μία ντάμα εναντίον μίας, δηλαδή απόλυτη ισοπαλία.
Στο άρθρο μας για τους αμφισβητούμενους κανόνες της ντάμας, επισημάναμε τη διαδεδομένη πλάνη ότι δύο ντάμες κερδίζουν πάντοτε. Στην πράξη, ένας έμπειρος αμυνόμενος κατευθύνει αμέσως τη μόνη ντάμα του στα τετράγωνα 28 και 32 για να κατοχυρώσει την ισοπαλία.
Η παγίδα θανάτου της μονής γωνίας
Αν η διπλή γωνία είναι καταφύγιο, η μονή γωνία είναι παγίδα θανάτου.
Ένα κομμάτι παγιδευμένο στο τετράγωνο 4 ή στο 29 δεν έχει διπλανό τετράγωνο για ελιγμό. Όπως κατέγραψε ο William Payne το 1756 [3], μια ντάμα στο τετράγωνο 29 μπορεί να παραλύσει και να αιχμαλωτιστεί από μία και μόνο εχθρική ντάμα.
Μόλις ο επιτιθέμενος κλείσει τη διαγώνιο διαφυγής, τα μαύρα μένουν χωρίς νόμιμη κίνηση και χάνουν άμεσα λόγω πλήρους αποκλεισμού. Όταν αμύνεστε, μην επιτρέπετε ποτέ να οδηγηθεί η ντάμα σας στο τετράγωνο 4 ή στο 29.
Πώς κερδίζουν τρεις ντάμες απέναντι σε δύο ντάμες
Ενώ δύο ντάμες δεν νικούν μια ντάμα στη διπλή γωνία, τρεις ντάμες επικρατούν αλάνθαστα απέναντι σε δύο αμυνόμενες ντάμες.
Το 1800, ο Joshua Sturges δημοσίευσε το έργο του Guide to the Game of Draughts [4], ολοκληρώνοντας την κατάταξη των κλασικών φινάλε. Ο Sturges απέδειξε ότι τρεις επιτιθέμενες ντάμες υποτάσσουν δύο αμυνόμενες ντάμες ακολουθώντας σχέδιο τριών φάσεων:
- Διακοπή επικοινωνίας: Ο επιτιθέμενος χρησιμοποιεί δύο ντάμες για να κόψει τη σκακιέρα κατά μήκος της μεγάλης διαγωνίου, εμποδίζοντας τη συνεργασία των δύο εχθρικών νταμών.
- Απομόνωση ενός πιονιού: Μία από τις αντίπαλες ντάμες πιέζεται προς την άκρη και περιορίζεται δραστικά.
- Αναγκαστική ανταλλαγή: Μόλις ακινητοποιηθεί η απομονωμένη ντάμα, ο επιτιθέμενος προσφέρει θυσία μιας ντάμας για μία.
Εδώ εφαρμόζεται η μαθηματική αρχή της απλοποίησης που διατύπωσε ο Arthur Reisman το 1952 [5]. Όταν διαθέτετε τρεις ντάμες έναντι δύο, το σχετικό σας πλεονέκτημα είναι 50 τοις εκατό (αναλογία 3 προς 2). Επιβάλλοντας ανταλλαγή μίας ντάμας με μία, η παρτίδα ανάγεται σε δύο ντάμες έναντι μίας. Το πλεονέκτημά σας διπλασιάζεται ακαριαία στο 100 τοις εκατό (αναλογία 2 προς 1).
Μετά την απλοποίηση, η μόνη εχθρική ντάμα δεν προλαβαίνει να καταφύγει στη διπλή γωνία, καθώς ο επιτιθέμενος ελέγχει τις διόδους. Όταν εξασκείστε στο να παίξετε ντάμα online, να θυμάστε πάντα τον κανόνα του Reisman: όταν έχετε υλικό πλεονέκτημα, κάθε ισόποση ανταλλαγή αυξάνει μαθηματικά το περιθώριο νίκης σας.
Τακτικά όπλα στο φινάλε: η διχάλα και ο αποκλεισμός
Ακόμη και σε άδεια σκακιέρα, τα τακτικά χτυπήματα παραμένουν καθοριστικά. Δύο όπλα ξεχωρίζουν στους αγώνες υψηλού επιπέδου: η διχάλα και ο αποκλεισμός.
Η διχάλα («The Breeches»)
Στην παραδοσιακή ορολογία η κίνηση αυτή ονομάζεται «παντελόνι» (the breeches) και ισοδυναμεί με το πιρούνι ίππου στο σκάκι. Όπως περιέγραψε ο James Lees το 1892 [2], η διχάλα συμβαίνει όταν μια ντάμα εισχωρεί τολμηρά σε κενό τετράγωνο ακριβώς ανάμεσα σε δύο αντίπαλα κομμάτια που βρίσκονται σε παράλληλες διαγωνίους.
Αν δύο μαύρα πιόνια στέκονται στα τετράγωνα 10 και 12, και μια λευκή ντάμα εισέλθει στο 15, παρεμβάλλεται ακριβώς ανάμεσά τους. Η λευκή ντάμα απειλεί ταυτόχρονα το τετράγωνο 10 αριστερά και το 12 δεξιά. Επειδή οι κανονισμοί επιτρέπουν μία μόνο κίνηση ανά γύρο, τα μαύρα σώζουν το ένα πιόνι, αλλά το δεύτερο αιχμαλωτίζεται στην επόμενη κίνηση. Η διχάλα είναι ο ταχύτερος τρόπος μετατροπής μιας ισορροπημένης θέσης σε άμεσο κέρδος υλικού.
Νίκη μέσω αποκλεισμού
Ενώ στο σκάκι η αδυναμία κίνησης οδηγεί σε πατ και ισοπαλία, στην ντάμα επισφραγίζει περίλαμπρη νίκη. Ο παίκτης που έχει τη σειρά του και δεν μπορεί να εκτελέσει καμία νόμιμη κίνηση χάνει αμέσως την παρτίδα.
Οι αποκλεισμοί συμβαίνουν συχνά στις άκρες του ταμπλό. Ένα πιόνι καθηλωμένο στην εξωτερική στήλη έχει μόνο μία κατεύθυνση κίνησης. Μία μόνο αντίπαλη ντάμα αρκεί για να το καθηλώσει στο ξύλινο περιθώριο, εξουδετερώνοντάς το όσο οι υπόλοιπες δυνάμεις καθαρίζουν το υπόλοιπο ταμπλό.
Ιπτάμενες ντάμες και μεγάλα ταμπλό: τι αλλάζει στις διεθνείς παραλλαγές;
Μέχρι τώρα εξετάσαμε το κλασικό ταμπλό 8×8 της αγγλικής ντάμας, όπου οι ντάμες κινούνται μόνο κατά ένα τετράγωνο. Ωστόσο, εκατομμύρια παίκτες ανά τον κόσμο αγωνίζονται με διαφορετικούς κανόνες.
Στη διεθνή ντάμα σε ταμπλό 10×10 με είκοσι πιόνια ανά πλευρά, οι ντάμες είναι ιπτάμενες [2]. Μια εστεμμένη ντάμα διασχίζει απεριόριστα κενά τετράγωνα κατά μήκος μιας ανοιχτής διαγωνίου και χτυπά από απόσταση. Ο ίδιος κανόνας ισχύει και στη ρωσική ντάμα σε ταμπλό 64 τετραγώνων.
Η ιπτάμενη ντάμα μεταμορφώνει ριζικά το φινάλε:
- Το τρίγωνο Petrov στη ρωσική ντάμα: Επειδή η ιπτάμενη ντάμα δεσπόζει σε ολόκληρη τη διαγώνιο, η σύλληψή της απαιτεί έναν γεωμετρικό σχηματισμό που ονομάζεται τρίγωνο Petrov, όπου τρεις ντάμες καταλαμβάνουν τρεις στρατηγικές διαγωνίους για να εγκλωβίσουν τη διαφεύγουσα ντάμα.
- Η μεγάλη διαγώνιος στο ταμπλό 100 τετραγώνων: Μια ιπτάμενη ντάμα στη μεγάλη διαγώνιο κυριαρχεί σε ολόκληρο το ταμπλό, καθιστώντας τη μάχη για τις πίσω γραμμές ακόμη πιο έντονη.
- Τουρκική ντάμα (Dama): Τα πιόνια κινούνται ορθογώνια σε μονόχρωμο ταμπλό. Οι ντάμες σαρώνουν γραμμές και στήλες σαν πύργοι στο σκάκι, μετατρέποντας το φινάλε σε αγώνα κατασκευής αδιαπέραστων τειχών.
Για να εξερευνήσετε αυτές τις παραδόσεις, επισκεφθείτε τον οδηγό μας για τις παραλλαγές της ντάμας.
Τέσσερις συνήθειες για άψογο φινάλε
Η κυριαρχία στα φινάλε της ντάμας δεν απαιτεί αποστήθιση ογκωδών τόμων. Αρκεί να εμπεδώσετε τέσσερις συνήθειες σκέψης:
- Υπολογίζετε την αντιπολίτευση πριν από κάθε ανταλλαγή: Μην προχωράτε ποτέ σε ανταλλαγή πιονιών στο φινάλε χωρίς να ελέγξετε προηγουμένως με τη μέθοδο των τεσσάρων στηλών του Lees ποιος θα κρατήσει την αντιπολίτευση.
- Καταφύγετε στη διπλή γωνία σε δυσμενή θέση: Αν βρεθείτε με πιόνι λιγότερο, εγκαταλείψτε το κέντρο και οδηγήστε την τελευταία σας ντάμα στα τετράγωνα 28 και 32. Ο ελιγμός στη διπλή γωνία είναι η μόνη σας ελπίδα για ισοπαλία.
- Αποφεύγετε τη μονή γωνία: Μην τοποθετείτε ποτέ απερίσκεπτα μια ντάμα στο τετράγωνο 4 ή 29. Η καθήλωση στη μονή γωνία είναι το πιο συνηθισμένο λάθος των απρόσεκτων παικτών.
- Απλοποιείτε αποφασιστικά όταν έχετε πλεονέκτημα: Με τρεις ντάμες έναντι δύο, μην αναλώνεστε σε άσκοπο κυνηγητό. Παγιδεύστε ένα πιόνι και εκβιάστε την ανταλλαγή. Η μετάβαση από 3:2 σε 2:1 διπλασιάζει το μαθηματικό σας πλεονέκτημα και επισφραγίζει τη νίκη.
Στην ντάμα, το φινάλε ξεχωρίζει τον ερασιτέχνη από τον αληθινό δεξιοτέχνη. Εφαρμόζοντας τις γεωμετρικές γνώσεις του William Payne και την πειθαρχία της αντιπολίτευσης, θα κάθεστε στο ταμπλό με τη σιγουριά ότι κάθε προβάδισμα θα μετατραπεί με απόλυτη ψυχραιμία σε θρίαμβο.
Συχνές ερωτήσεις
Πόσες ντάμες χρειάζονται για να κερδηθεί σίγουρα μία μόνη ντάμα;
Στην αγγλική ντάμα, δύο ντάμες επαρκούν σε ανοιχτό πεδίο, αλλά αν η αμυνόμενη ντάμα προλάβει να οχυρωθεί στη διπλή γωνία (τετράγωνα 1/5 ή 28/32), η παρτίδα λήγει σε ισοπαλία. Για να εξασφαλιστεί η νίκη σε οποιοδήποτε σημείο του ταμπλό, απαιτούνται τουλάχιστον τρεις ντάμες.
Τι είναι η πρώτη θέση του William Payne;
Είναι η διασημότερη μελέτη φινάλε στην ιστορία της ντάμας, καταγεγραμμένη το 1756 από τον William Payne. Δείχνει πώς δύο λευκές ντάμες στα τετράγωνα 19 και 23 νικούν μια μαύρη ντάμα στο 28 και ένα πιόνι στο 3 αξιοποιώντας την αντιπολίτευση και τον περιορισμό των γωνιών.
Κερδίζει κανείς στην ντάμα αν ο αντίπαλος δεν έχει κινήσεις;
Ναι. Σε αντίθεση με το σκάκι όπου η έλλειψη νόμιμων κινήσεων οδηγεί σε πατ και ισοπαλία, στην ντάμα ο παίκτης που έχει τη σειρά του και δεν μπορεί να κινηθεί χάνει αμέσως την παρτίδα λόγω αποκλεισμού.
Τι συμβαίνει όταν απομένει μόνο μία ντάμα για κάθε παίκτη;
Όταν σε κάθε παίκτη απομένει μία μόνο ντάμα και δεν υπάρχει άμεση υποχρεωτική σύλληψη, η παρτίδα κηρύσσεται άμεσα θεωρητική ισοπαλία.
Πηγές
- Schaeffer, J., Burch, N., Björnsson, Y., Kishimoto, A., Müller, M., Lake, R., Lu, P., & Sutphen, S. (2007). Checkers Is Solved. Science, 317(5844), 1518–1522.
- Lees, J. (1892). Lees’ Guide to the Game of Draughts. E. Marlborough & Co., London.
- Payne, W. (1756). An Introduction to the Game of Draughts. London.
- Sturges, J. (1800). Guide to the Game of Draughts. London.
- Reisman, A. (1952). Championship Checkers: The Simplified Guide to Winning Checkers. David McKay Company.
- Boardgammon. “Checkers Crown: Play Online Checkers and Regional Draughts Variants.”
- Boardgammon. “Checkers Rules: How to Play, Movement, and Captures.”
- Boardgammon. “Play Checkers Online: Free Browser and Mobile Draughts.”
- Boardgammon. “Checkers Variants: The Kinds of Draughts Played Around the World.”
Βρήκες λάθος ή κάποια φράση που δεν στέκει; Γράψε μας
